زمینه و هدف: توانایی های ادراکی (زمان عکس العمل و مهارت پیش بینی) در عملکرد موفق اکثر فعالیت های روزانه ضروری هستند. قرار گرفتن در محیط های کاملا داینامیک و غیرقابل پیش بینی ورزشی مانند والیبال شاید بتواند تغییراتی را در میزان این توانایی های ادراکی ورزشکاران در مقایسه با افراد غیرورزشکار ایجاد کند. لذا هدف ازاین مطالعه، مقایسه زمان عکس العمل و مهارت پیش بینی والیبالیست ها با افراد غیر ورزشکار بود.روش بررسی: 11 نفر خانم والیبالیست و 11 نفر خانم غیرورزشکار در این مطالعه شرکت کردند. زمان عکس العمل انتخابی شنوایی، زمان عکس العمل انتخابی پیچیده شنوایی، زمان عکس العمل انتخابی بینایی، زمان عکس العمل انتخابی پیچیده بینایی، مهارت پیش بینی توپ با سرعت بالا، و مهارت پیش بینی توپ با سرعت پایین افراد با تست های کامپیوتری SART (Speed Anticipation Reaction Test) بررسی شد.یافته ها: تفاوت آماری معناداری در تست های انتخابی شنوایی و انتخابی پیچیده شنوایی بین دو گروه وجود نداشت (P>0.05) والیبالیست ها در تست های انتخابی بینایی، انتخابی بینایی پیچیده، مهارت پیش بینی توپ با سرعت بالا، و مهارت پیش بینی توپ با سرعت پایین بهتر از زنان سالم غیرورزشکار عمل کردند (P<0.05).نتیجه گیری: والیبالیست ها در طی تمرینات ورزشی دانش گسترده ای را در زمینه الگوهای مخصوص عصبی شناختی والیبال به دست می آورند و در شرایط مشابه ورزشی (مانند تست های عصبی شناختی کامپیوتری) به خاطر استخراج کارآمد این دانش، توانایی های ادراکی بالاتری در مقایسه با افراد غیرورزشکار دارند.

مقدمه دیسکینزی کتف در بین ورزشکاران رشته های پرتاب بالای سر شایع بوده و می تواند ورزشکاران را مستعد آسیب های شانه کند. هدف از مطالعه حاضر، مقایسه حداکثر قدرت ایزومتریک حرکات کمربند شانه ای و ثبات عملکردی شانه در زنان والیبالیست با و بدون دیسکینزی کتف بود. روش کار در این مطالعه توصیفی-مقایسه ای، 12 زن والیبالیست مبتلا به دیسکینزی کتف و 12 زن والیبالیست بدون دیسکینزی کتف 18 تا 30 سال به صورت هدفمند انتخاب و با هم مقایسه شدند. برای ارزیابی اختلال حرکت کتف، از آزمون لغزش جانبی کتف کیبلر استفاده شد. همچنین برای اندازه گیری حداکثر قدرت ایزومتریک عضلات شانه از دینامومتر دستی و برای اندازه گیری ثبات عملکردی اندام فوقانی از تخته تعادل Y استفاده شد. داده ها در نرم افزار اس پی اس اس نسخه 21 تحلیل شد. یافته ها نتایج این مطالعه نشان داد، اختلاف میانگین معنی داری در حداکثر قدرت ایزومتریک اینفرااسپیناتوس (001/0P=)، ساب اسکاپولا (004/0P=)، ذوزنقه فوقانی (001/0P=)، ذوزنقه تحتانی (001/0P=) و دندانه ای قدامی (003/0P=) درافراد با و بدون دیسکینزی وجود داشت. همچنین نتایج آزمون ثبات عملکردی اندام فوقانی نشان داد که در جهات فوقانی-جانبی (04/0P=)، میانی (009/0P=) و ترکیبی (01/0P=) بین عملکرد دست برتر ورزشکاران با دیسکینزی کتف با عملکرد دست برتر ورزشکاران بدون دیسکینزی تفاوت معنی داری وجود دارد و گروه دیسکینزی دارای نمرات پایین تری در این جهات نسبت به گروه بدون دیسکینزی بود. نتیجه گیری در والیبالیست های با دیسکینزی کتف، ثبات دهنده های کتف شامل عضلات دندانه ای و ذوزنقه تحتانی بیشتر از بقیه دچار ضعف بودند. همینطور، ثبات عملکردی در شانه والیبالیست های با دیسکینزی کتف نسبت به افراد سالم کمتر بود. با توجه به ارتباط کاهش قدرت حرکات کمربند شانه ای با دیسکینزی، تقویت عضلات کمربند شانه ای به ویژه عضلات دندانه ای قدامی و ذوزنقه تحتانی در ورزشکاران پرتاب از بالای سر دارای دیسکینزی، پیشنهاد می شود.

مقدمه و اهداف:ورزشکاران در رشته های گوناگون ورزشی برای رسیدن به سطوح عملکردی عالی نیازمند انجام تمرینات مستمر و تقویت عضلات ویژه ای از بدن می باشند و مجبورند زمان زیادی را در وضعیت بدنی غالب آن رشته ورزشی به تمرین بپردازند، درنتیجه، بسته به وضعیت غالب هر رشته ورزشی راستای بدنی و میزان قوس های ستون فقرات ورزشکاران ممکن است تحت تاثیر قرار بگیرد. هدف از این پژوهش بررسی و مقایسه وضعیت سر، شانه و ستون فقرات در پیشکسوتان فوتبالیست، والیبالیست و افراد غیر ورزشکار بود. مواد و روش ها:تحقیق حاضر از نوع علی مقایسه ای است. جامعه آماری این پژوهش را همه پیشکسوتان 60-45 ساله فوتبالیست و والیبالیست استان گیلان تشکیل دادند که نمونه آماری این پژوهش شامل 30 نفر پیشکسوت فوتبالیست (سن: 52.52±3.91 سال، قد: 168.73±6.63 سانتیمتر، وزن: 76.53±10.77 کیلوگرم شاخص توده بدنی: 26.79±4.65 کیلوگرم بر مترمربع) و30 پیشکسوت والیبالیست (سن: 53±6.06 سال، قد: 184.33±5.72 سانتیمتر، وزن: 79.25±11.8 کیلوگرم و شاخص توده بدنی: 23.4±6.23 کیلوگرم بر مترمربع) و 30 غیر ورزشکار (سن: 52.9±4.88 سال، قد: 167.36±17.01 سانتیمتر، وزن: 84.93±20.86 کیلوگرم و شاخص توده بدنی:30.45±7.34 کیلوگرم بر مترمربع) نیز به صورت غیر تصادفی هدف دار از جامعه در دسترس انتخاب شدند. آزمودنی ها ورزشکار دارای سابقه حداقل 15 سال بازی و تمرین در رشته ورزشی خود بوده اند و در حال حاضر نیز حداقل هفته ای سه جلسه تمرین منظم دارند. برای ارزیابی ناهنجاری های سر به جلو و شانه گرد از نمای جانبی، کج گردنی و شانه نابرابر از نمای قدامی، توسط دوربین دیجیتال عکس برداری و با نرم افزار اتوکد2007 زوایای موردنظر به دست آمد. برای ارزیابی زاویه کایفوز و لوردوز از اسپاینال موس استفاده شد، تجزیه وتحلیل آماری با استفاده از تجزیه و تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی شفه در سطح معنی داری (P<0.05) صورت گرفت. نتایج: نتایج آماری نشان داد که زاویه سر به جلو فوتبالیست ها کمتر از والیبالیست ها و غیر ورزشکاران بود (p=0.001).شانه گرد در والیبالیست ها به صورت معنی داری بیشتر از دیگر گروه ها بود (p=0.001). شانه نابرابر نیز در والیبالیست ها بیشتر از سایر گروه ها بود (p=0.001). زاویه کایفوز در غیر ورزشکاران و فوتبالیست ها به صورت معنی داری کمتر از والیبالیست ها بود. زاویه لوردوز در بین فوتبالیست ها از دیگر گروه ها بیشتر بود (p=0.001). نتیجه گیری:با توجه به نتایج پژوهش حاضر وضعیت های سر، شانه و ستون فقرات در ورزشکاران می تواند تحت تاثیر نوع رشته ورزشی قرار گیرد. بنابراین توجه بیشتر به برنامه های تمرین درمانی برای اصلاح و بهبود وضعیت بدنی در ورزشکاران ضروری به نظر می رسد.

تحقیق حاضر با هدف مقایسه برخی مهارتهای روانی بین والیبالیست های نخبه و غیرنخبه مرد انجام گردیده است. مهارتهای روانی مورد نظر در این تحقیق شامل: انگیزش, تمرکز, اعتماد به نفس, تمظیم سطح انرژی روانی, تصویر سازی ذهنی و هدف بینی بوده است بدین منظور 50 نفر از اعضای تیم ملی والیبال جوانان کشور و بازیکنان جوانان تیمهای والیبال لیگ برتر کشور (ورزشکاران نخبه) و 50 نفر از بازیکنان والیبال تیمهای آموزشگاهی استان خراسان (ورزشکاران غیرنخبه) با استفاده از پرسشنامه SASI (انستیتو ورزشی استرالیای جنوبی) تحت آزمون قرار گرفتند. یافته ها مشخص نمود که بین کلیه مهارتهای روانی مورد نظر در این تحقیق تفاوت معنی دار در سطح معنی داری (P<0.05) وجود دارد. نتایج در جهت تأکید بر نقش موثر آمادگی روانی در نخبگی و یا غیر نخبگی ورزشکاران در رسیدن به اوج آمادگی مورد بحث قرار می گیرد.

وجود فضای حمایتی درقالب متغیرهای سازمانی و روابط مربی-ورزشکار، علاوه بر ایجاد تعهد اجرایی، تاثیر بسزایی در جابه جانشدن ورزشکارن دارد؛ بنابراین، هدف از انجام پژوهش حاضر، طراحی الگوی جابه جایی والیبالیست ها براساس رفتارهای حمایتی ادراکی مربی، حمایت و تعهد سازمانی بود. نمونه آماری پژوهش 90 والیبالیست و مربی بودند که به صورت نمونه برداری قضاوتی و گلوله برفی انتخاب شدند. برای جمع آوری دادها، از نسخه اصلاح شده پرسش نامه تمایل به جابه جایی کیم (2007)، پرسش نامه حمایت سازمانی و حمایت اداراکی استنبرگ و همکاران (1996) و پرسش نامه تعهد سازمانی مایر و همکاران (1993) استفاده شد (05/0 ≥ P). نتایج تجزیه وتحلیل عاملی نشان داد که هر سه مولفه حمایت باشگاهی ادراکی (0/86 = β )، رفتارهای حمایتی مربیان (0/88 = β ) و تعهد باشگاهی (0/78 = β ) تاثیر معناداری بر جابه جایی ورزشکاران داشتند. همچنین، نتایج آزمون رگرسیون حاکی از آن بود که عامل سازمانی (0/86 = β ) ملاک پیش بین اصلی جابه جایی والیبالیست ها بود؛ بنابراین، با توجه به پیامدهای مخرب جابه جایی ورزشکاران نخبه، لزوم توجه مربی و مدیران عالی سازمان در به کارگیری سبک های حمایتی برای ماندگاری والیبالیست ها پیشنهاد می شود.

هدف: با توجه به ارتباط بین نقش های هندسی انگشتان دست با ویژگی های ژنتیک که نقش تعیین کننده ای برای افراد در امور مختلف دارد. به نظر می رسد ورزش نیز از جمله عرصه هایی است که می توان این توانایی ها را از طریق شناسایی اثر انگشت افراد به عنوان یکی از عوامل بارز ژنتیک مورد بررسی و ارزیابی قرار داد. هدف از این پژوهش، تعیین ویژگی های پوست شناختی انگشتان دست کشتی گیران و والیبالیست های نخبه کشور بود. روش: این پژوهش یک پژوهش پیمایشی و از نوع علی – تطبیقی است. برای تجزیه و تحلیل یافته های این پژوهش از نرم افزارهای Excel و Spss و روش آمار توصیفی، و مجذور کای استفاده شده است. جامعه آماری این پژوهش را 65 نفر از کشتی گیران و 25 نفر از والیبالیست های ملی پوش و نخبه کشور تشکیل دادند. یافته ها: نتایج این تحقیق نشان می دهد از مجموع آثار انگشت ثبت شده در والیبالیست های نخبه کشور 8/56 درصد به نقش گردبادی و 40 درصد به نقش کیسه ای و تنها 2/3 درصد به نقش کمانی اختصاص یافته است. در حالی که این آثار در کشتی گیران ملی پوش و نخبه کشور نشان می دهد که از مجموع نقش های ثبت شده به ترتیب 2/43، 9/53 و 9/2 درصد از هر یک از نقش های مذکور را به ترتیب به خود اختصاص داده اند. مقدار مجذور کای پژوهش در رشته والیبال برابر با 736/112 و در رشته کشتی برابر با 486/281 بود و در P<0/005 نشان می دهد که بین ویژگی های پوست شناختی انگشتان دست والیبالیست ها و کشتی گیران ملی پوش و نخبه کشور تفاوت معنی داری وجود دارد. نتیجه گیری: نتایج این تحقیق، حاکی است که بر اساس فرمول ترکیبی، گروه (W+L) در والیبالیست ها بیشترین درصد و در کشتی گیران گروه (L+W) بیشترین نقش هندسی را در بر می گیرند. آنچه در اینجا حایز اهمیت است، تنها تفاوت های فرمول ترکیبی در ورزشکاران دو رشته نیست، بلکه تبعیت تغییرات در ورزشکاران دو رشته از یکدیگر است. بنابراین اگر چه تفاوت هایی بین ورزشکاران دو رشته در این زمینه وجود دارد، و این تغییرات چشمگیر نیز هست. ولی پیروی این دو الگو از یک فرمول نظام مند و مشابه می تواند موید وجود استعداد های ورزشی با زمینه های مشترک در ورزشکاران باشد، این موارد می تواند ضمن متمایز ساختن ورزشکاران از غیر ورزشکاران در مطالعات دیگر نیز بررسی شود.  

به کارگیری ابزار مناسب و روش های علمی و نظام مند استعدادیابی، به مربیان و متخصصان ورزشی کمک می کند تا به فرآیند شناسایی و پرورش استعدادهای ورزشکاران سرعت دهند. تحقیق حاضر به منظور طراحی نرم افزار استعدادیابی برپایه منطق فازی در رشته ورزشی والیبال انجام شده است. در این پژوهش، با انتخاب مهم ترین شاخص های استعدادیابی والیبال از دیدگاه متخصصان در حوزه های پیکرسنجی (قد)، قابلیت های حرکتی (سرعت)، مهارتی (پرش عمودی با دورخیز) و عملکردی (پرش جفت) و با توجه به ویژگی های والیبالیست های پسر نخبه در رده نوجوانان در این شاخص ها، الگوریتمی برپایه منطق فازی (به وسیله بسته ابزار منطق فازی در نرم افزار متلب) طراحی شده است که شاخص های ذکرشده را به منزله ورودی مدل دریافت می کند و والیبالیست های نوجوان را، در مقایسه با والیبالیست های نخبه، در این شاخص ها، در وضعیت های نامتناسب با رشته والیبال، نیمه متناسب، متناسب، استعداد درخشان، و نادر طبقه بندی می کند. پژوهش حاضر، با تلفیق پژوهش های صورت گرفته، در دو حوزه تعیین شاخص های موثر، و هنجاریابی ورزشکاران نخبه در این شاخص ها، نرم افزاری هوشمند برای استعدادیابی در رشته ورزشی والیبال ارایه داده است که قادر است به مربیان و متخصصان ورزش والیبال در انتخاب ورزشکاران مستعد این رشته در رده های پایه یاری رساند.